നഷ്ട്ട സ്വർഗ്ഗം-കവിത(പ്രശാന്ത് ചേര്‍ത്തല)

നഷ്ട്ട സ്വർഗ്ഗം

അറിയാമെനിക്ക് നീ അനർഹയാണെങ്കിലും -

അറിയാതെ ആഗ്രഹിക്കുന്നൂ  ഞാനോമലേ...

അറിഞ്ഞീലറഞ്ഞീലകതാരിലിത്രയും _

ആഴത്തിലാഴത്തിലാഴ്ന്ന നിൻ വേരുകൾ ...

അറിയുന്നതുണ്ടുഞാൻ അകതാരിലലയോടെ -

ആർത്തുല്ലസിക്കുന്ന ആനന്ദതിരകളെ ...

അവിവേകമാണതിന്നാധാരമെങ്കിലും -

ആവോളമാസ്വദിക്കുന്നൂ  ഞാനറിവോടെ ...

അർഹതയോടെ ഞാനാശിച്ച നേരത്ത് -

അറിയില്ലൊഴിവാക്കി പോയതെന്തന്നു നീ ...

അറിഞ്ഞില്ലറിയാതെ പോയതാണെന്നു നീ -

അറിയാതെ പോലും അരുൾ ചെയ്യരുതൊരിക്കലും ...

അന്തിയാവോളം കാക്കും ഞാനാവഴിയോരത്ത് -

ആമുഖമൊന്നു കാൺമതിനായിട്ടതെന്നുമേ ...

അയലത്തെ കുട്ടികളോടൊത്തൊരുമിച്ചു നീ -

ആഗമിക്കുന്നത് ഓർക്കുന്നതിപ്പോളും ഞാൻ ...

അകലെത്തെങ്ങാനുമെൻ തലവെട്ടം കാണുമ്പോൾ -

ആമുഖമാകവേ കാർമേഘം പടരുന്നതും ...

അയലത്തെ കുട്ടികൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കുമ്പോൾ -

അവരോടൊത്തു ചിരിക്കുന്ന നിന്നേയുമോർപ്പൂ ഞാൻ ...

അഗ്നി സ്ഫുരിക്കുന്ന കൺകളാലെന്നെ നീ -

അടുമുടി നോക്കി കടന്നു പോകുന്നതും ...

ആ കൺകളിൽ നോക്കുവാനാവാതവശനായ് -

ആ വഴിത്താരയിൽ നിൽപ്പതുമോർപ്പൂ ഞാൻ ...

ആവതും നോക്കിഞാനൊരുവാക്കു ചൊല്ലുവാൻ -

ആയില്ലൊരിക്കലും ആ മുന്നിൽ നിൽക്കുവാൻ ...

അറിയാതിരുന്നതും മനം കാണാതിരുന്നതും -

അവിവേകമാണെന്നതറിയുന്നതിപ്പോൾ ഞാൻ ...

അലയാതിരുന്നതും അരികത്തണയാതിരുന്നതും -

അവിവേകമാണെന്നതറിയുന്നതിപ്പോൾ ഞാൻ ...

പ്രശാന്ത് ചേർത്തല 

ഫാഹേല്‍ യൂണിറ്റ്